 |
 |
|
|
 |
|
|
Katechizm
Heidelberski, zwany też Katechizmem Palatyńskim, został napisany w
1563 roku przez Zachariasza Ursyna i Caspara Olevianusa na zlecenie
elektora Palatynatu Fryderyka III. Szybko zyskał uznanie wśród
kościołów reformowanych w wielu krajach: Niemczech,
Szwajcarii, Holandii, Polsce (pierwsze tłumaczenie już w 1564 roku)
i na Węgrzech. Decyzją Synodu w Dort (1618-1619) razem z Belgijskim
Wyznaniem Wiary i Kanonami z Dort stanowi Trzy Formy Jedności.
Katechizm Heidelberski (1563)
Pytanie 1: W czym znajdujesz jedyną pociechę w życiu i wobec śmierci?
W tym, że ciałem i duszą należę - zarówno teraz, gdy żyję, jak i
wtedy, gdy umrę - nie do siebie, ale do Jezusa Chrystusa, mego wiernego
Zbawiciela. To On swą drogą krwią dał całkowite zadośćuczynienie za
moje grzechy, wyzwolił mnie z mocy diabła, to On strzeże mnie tak
dobrze, że nawet włos z głowy mi nie spadnie bez woli Ojca
niebiańskiego, co więcej - wszystko musi służyć mojemu dobru. Dlatego -
przez Ducha Świętego - daje mi On pewność życia wiecznego i pozwala,
abym od tej chwili z całego serca pragnął żyć dla Niego.
Pytanie 2: Z czego powinieneś zdawać sobie sprawę, aby żyć i umierać w taki sposób pocieszony?
Z trzech prawd: po pierwsze - z ogromu własnego grzechu i niedoli;
po drugie - ze sposobu, w jaki zostałem z nich wyzwolony; i po trzecie
- z wdzięczności, jaką winien jestem Bogu za to wyzwolenie.
Pytanie 3: Skąd wiesz o swojej niedoli?
Z Prawa Bożego.
Pytanie 4: Czego wymaga od nas Prawo Boże?
Jezus Chrystus daje następującą wykładnię Prawa: "Będziesz miłował
Pana Boga swego, z całego serca i z całej duszy swojej, i z całej myśli
swojej, i z całej siły swojej. To jest największe i pierwsze
przykazanie. A drugie, podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego
jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały Zakon i
Prorocy".
Pytanie 5: Czy jesteś w stanie sprostać tym wymaganiom do końca?
Nie, bo jest we mnie naturalna skłonność do nienawiści Boga i bliźniego.
Pytanie 6: Czy to znaczy, że Bóg stworzył człowieka złym i przewrotnym?
Nie, Bóg stworzył człowieka dobrym, stworzył go na swój obraz,
tzn. jako prawdziwie sprawiedliwego i świętego, tak aby człowiek mógł w
pełni poznać swego Stwórcę, aby mógł Go kochać i żyć z Nim w wiecznym
szczęściu, nieustannie chwaląc Go i błogosławiąc Mu.
Pytanie 7: Skąd się bierze skażenie natury ludzkiej?
Ma ono swoje źródło w upadku i nieposłuszeństwie Adama i Ewy,
pierwszych rodziców, w Raju. Ludzka natura została wtedy do tego
stopnia skażona, że odtąd wszyscy poczynamy się i rodzimy jako ludzie
grzeszni.
Pytanie 8: Czy to skażenie sięga aż tak głęboko, że nie jesteśmy w stanie czynić dobra i skłonni jesteśmy wyłącznie do zła?
Tak, o ile nie odrodzi nas Duch Święty
Pytanie 9: Czy w takim razie Bóg nie jest niesprawiedliwy stwarzając w swym Prawie wymagania, których człowiek nie jest w stanie wypełnić?
Nie, nie jest, gdyż człowiek został przez Boga stworzony tak, aby
mógł Prawo wypełnić. Zbuntował się jednak, zwiedziony przez diabła i
pozbawił tej zdolności zarówno sam siebie, jak i swoje potomstwo.
Pytanie 10: Czy Bóg pozostawia bez kary nieposłuszeństwo i upadek człowieka?
Przeciwnie. Jego straszny gniew kieruje się zarówno przeciwko
grzechowi pierworodnemu, jak i grzechom przez nas popełnionym. Będzie
je karał - tutaj i w wieczności - zgodnie ze swoim sprawiedliwym
wyrokiem: "Przeklęty, kto nie dochowa słów tego Zakonu, aby je spełnić"
(5Mj.27:26).
Pytanie 11: Czy Bóg nie jest także Bogiem miłosiernym?
Jest Bogiem bardzo miłosiernym, ale też i sprawiedliwym. Jego
sprawiedliwość wymaga, aby przestępstwo popełnione wobec Najwyższego
Majestatu Bożego zostało ukarane najwyższa karą fizyczną i duchową,
czyli karą wieczną.
Pytanie 12: Zgodnie ze sprawiedliwym wyrokiem Bożym
zasłużyliśmy na karę doczesną i wieczną. Czy istnieje jakiś sposób jej
uniknięcia i powrotu do stanu łaski?
Bóg chce, aby stało się zadość Jego sprawiedliwości. Z tego
względu musimy (albo ktoś inny za nas) dać Mu pełną zapłatę za winę.
Pytanie 13: Czy sami nie możemy tego dokonać?
To niemożliwe. Przeciwnie - każdego dnia zwiększamy jeszcze swoją winę.
Pytanie 14: Czy jakakolwiek istota stworzona mogłaby za nas dać zapłatę?
Nie, gdyż - po pierwsze - Bóg nie chce karać innego stworzenia za
winę człowieka; po drugie - żadne stworzenie nie zniesie ciężaru
wiecznego gniewu Bożego, skierowanego przeciwko grzechowi, ani nie
uwolni od niego innych.
Pytanie 15: Kto więc może pośredniczyć między nami a Bogiem, kto może nas uratować?
Ktoś, kto będąc prawdziwym człowiekiem byłby zarazem bezwzględnie
sprawiedliwy, a co więcej - swą mocą przewyższałby wszystkie inne
stworzenia, czyli ktoś, kto byłby także prawdziwym Bogiem.
Pytanie 16: Dlaczego musi On być zarówno prawdziwym, jak też sprawiedliwym człowiekiem?
Sprawiedliwość Boża wymaga bowiem, aby natura ludzka, która
zgrzeszyła, zapłaciła za swój grzech. Z drugiej jednak strony człowiek,
który sam jest grzesznikiem, nie może zapłacić za innych.
Pytanie 17: Dlaczego musi On być także prawdziwym Bogiem?
Aby dzięki swej boskiej mocy mógł unieść w ludzkiej naturze ciężar
gniewu Bożego, przywrócić nam sprawiedliwość i wyjednać życie.
Pytanie 18: Kto jest tym Pośrednikiem - prawdziwym Bogiem i w pełni sprawiedliwym człowiekiem?
Jezus Chrystus, nasz Pan "który stał się dla nas mądrością od Boga
i sprawiedliwością i poświęceniem i odkupieniem" (1Kor.1:30).
Pytanie 19: Skąd o tym wiesz?
Z Ewangelii świętej, która Bóg najpierw sam objawił w raju, potem
nakazał głosić ją patriarchom i prorokom, ukazał obrazowo w ofiarach i
innych obrzędach Prawa Mojżeszowego i wreszcie wypełnił przez swego
jedynego Syna Umiłowanego.
Pytanie 20: Czy wszyscy ludzie zostali ocaleni przez Chrystusa, tak jak zostali zgubieni przez Adama?
Nie wszyscy, lecz tylko ci, którzy prawdziwą wiarę łączą z
Chrystusem i przyjmują wszystkie jego dobrodziejstwa.
Pytanie 21: Na czym polega prawdziwa wiara?
Polega ona zarówno na pewności poznania, dzięki któremu uznaję za
prawdę wszystko, co Bóg objawił w swoim Słowie, jak też na głębokim
zaufaniu, które stwarza we mnie Duch Święty przez Ewangelię. To ona
daje mi pewność, że nie tylko inni, ale także i ja otrzymałem od Boga
odpuszczenie grzechów, dar sprawiedliwości i wiecznego szczęścia, a
wszystko to otrzymałem wyłącznie z Jego łaski, jedynie dzięki zasłudze
Jezusa Chrystusa.
Pytanie 22: W co musi wierzyć chrześcijanin?
We wszystkie obietnice Ewangelii zwięźle wyrażone w
sformułowaniach powszechnej niezachwianej wiary chrześcijańskiej (czyli
w tzw. Apostolskim Wyznaniu Wiary).
Pytanie 23: Jak brzmi Apostolskie Wyznanie Wiary?
Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, stworzyciela nieba i ziemi, i w
Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z
Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Ponckim
Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł; trzeciego
dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca
Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha
Świętego, Święty Kościół powszechny, świętych obcowanie, grzechów
odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.
Pytanie 24: Czy w Wyznaniu Apostolskim wyróżniamy jakieś części?
Tak, trzy części. W pierwszej jest mowa o Bogu Ojcu i o naszym
stworzeniu, w drugiej - o Bogu Synu i naszym odkupieniu, a w trzeciej -
o Bogu Duchu Świętym i naszym uświęceniu.
Pytanie 25: Jeśli Bóg jest jeden, dlaczego wymienione są trzy Osoby: Ojciec, Syn i Duch Święty?
Bo w taki sposób Bóg nam się objawił w swoim Słowie; Jedyny prawdziwy, wieczny Bóg w trzech Osobach!
Pytanie 26: Jak rozumiesz słowa: "Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?
Słowami tymi wyrażam wiarę w to, że wieczny Ojciec naszego Pana
Jezusa Chrystusa, stworzył niebo, ziemię i wszystko, co się na nich
znajduje, że utrzymuje je, rządzi nimi zgodnie ze swym odwiecznym
zamysłem i przez Opatrzność, że to On jest moim Ojcem i moim Bogiem
dzięki miłości, jaką ma dla Syna swego, Jezusa Chrystusa. Ufam Mu tak
dalece, iż nie wątpię, że otrzymam od niego wszystko, co niezbędne memu
ciału i duszy , a jeśli na tej pełnej cierpień ziemi spotka mnie za
Jego przyzwoleniem coś złego, On to obróci na moje dobro. Może tak
postąpić, gdyż jest Bogiem Wszechmogącym i chce tak postąpić, gdyż jest
wiernym Ojcem.
Pytanie 27: Co rozumiesz pod pojęciem "Opatrzność Boża"?
Wszechmocną i wszechobecną potęgę Boga, dzięki której zachowuje On
niebo, ziemię i wszelkie stworzenie, prowadząc je jak gdyby za rękę.
Ani zioła i rośliny, ani deszcz i susza, ani urodzaj i nieurodzaj, ani
pokarm i napój, ani zdrowie i choroba, ani bogactwo i ubóstwo, ani
żadna inna rzecz nie jest dziełem przypadku, lecz pochodzi z Jego
ojcowskiej dłoni.
Pytanie 28: Czemu służy wiedza o stworzeniu i o Opatrzności?
Temu, abyśmy zachowując cierpliwość wśród niepowodzeń i
wdzięczność w sytuacjach pomyślnych - zawsze ufali, że we wszystkim, co
nas spotyka, Bóg pozostaje wiernym i dobrym Ojcem, że żadne stworzenie
nie zdoła odłączyć nas od Jego miłości, bo On trzyma wszystko w swoim
ręku i bez Jego woli nie jest ono w stanie działać ani nawet się
poruszyć.
Pytanie 29: Dlaczego Syn Boży nazwany został Jezusem, to znaczy Zbawicielem?
Bo tylko On uwalnia nas od grzechów i w nikim innym nie znajdziemy zbawienia (ratunku).
Pytanie 30: Czy ludzie, którzy szukają szczęścia i
ratunku (zbawienia) za pośrednictwem świętych, w sobie samych lub w
jakikolwiek inny sposób, także wierzą, że Jezus jest jedynym
Zbawicielem?
Nie wierzą, bo choć się chlubią, że do Jezusa, jedynego Zbawcy,
należą, to swoim postępowaniem temu przeczą. Jedno z dwojga: albo Jezus
nie jest Zbawicielem doskonałym, albo Nim jest; a wtedy ludzie, którzy
naprawdę w Niego uwierzyli, otrzymują w Nim wszystko, co do zbawienia
konieczne.
Pytanie 31: Dlaczego Syn nazywany jest Chrystusem, to znaczy Namaszczonym?
Ponieważ z postanowienia Boga Ojca, namaszczony Duchem Świętym,
wyznaczony został na naszego najwyższego Proroka i Nauczyciela, który w
pełni objawił nam ukryty zamysł i wolę Boga, dotyczącą naszego
zbawienia; na naszego jedynego najwyższego Kapłana, który odkupił nas
ofiarą złożoną z własnego ciała i ustawicznie wstawia się za nami u
Ojca, na naszego wiecznego Króla, który rządzi nami za pośrednictwem
Słowa i Ducha, strzeże nas, byśmy nie utracili zdobytego przezeń
zbawienia.
Pytanie 32: Na jakiej podstawie twierdzisz, że jesteś chrześcijaninem?
Na podstawie mojej wiary, dzięki której należę do Chrystusa, a to
oznacza, że mam udział w Jego namaszczeniu, abym wyznawał Jego imię, z
wdzięczności ofiarował Mu siebie samego jako żywą ofiarę, z grzechem i
diabłem, a potem, w wieczności, razem z Chrystusem panował nad całym
stworzeniem.
Pytanie 33: Dlaczego Chrystus nazwany jest jedynym Synem Boga, skoro my także jesteśmy dziećmi Bożymi?
Bo w całej wieczności tylko Chrystus jest rodzonym Synem Boga,
podczas gdy my - jedynie ze względu na Jego Osobę - zostaliśmy z łaski
Boga przysposobieni na dzieci.
Pytanie 34: Dlaczego nazywasz Go naszym Panem?
Ponieważ nie srebrem ani złotem, ale swoją drogą krwią uwolnił i
wykupił nasze dusze i ciała z niewoli grzechu i z wszelkiej władzy
diabła, dzięki czemu staliśmy się Jego własnością.
Pytanie 35: Co znaczą słowa: "...począł się z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny..."?
Znaczą one, że odwieczny Syn Boga, który przez całą wieczność był,
jest i będzie prawdziwym Bogiem, za sprawa Ducha Świętego z ciała i
krwi Marii Panny wziął prawdziwą naturę człowieka, aby stać się
prawdziwym potomkiem Dawida, we wszystkim podobnym do swoich braci, z
wyjątkiem grzechu.
Pytanie 36: Co zawdzięczasz świętemu poczęciu i narodzeniu Chrystusa?
To, że jako nasz Pośrednik swoją niewinnością i doskonałą
świętością zakrywa On przed obliczem Boga mój grzech, z którym zostałem
poczęty.
Pytanie 37: Jak rozumiesz słowo "umęczon"?
Rozumiem je następująco: przez całe swoje ziemskie życie, a
szczególnie pod jego koniec, Jezus Chrystus dźwigał (cieleśnie i
duchowo) ciężar gniewu Bożego, skierowanego przeciwko grzechowi całej
ludzkości, aby swoim cierpieniem - jako jedyną ofiarą mającą moc
przebłagania Boga - wykupić nasze ciała i dusze od wiecznego
potępienia, zdobyć dla nas łaskę u Boga, usprawiedliwienie i życie
wieczne.
Pytanie 38: Dlaczego Jezus musiał być "umęczon pod Ponckim Piłatem"?
Aby On - niewinny - skazany przez ziemskiego sędziego, uwolnił nas
od surowego wyroku Bożego, który miał zapaść nad nami.
Pytanie 39: Czy fakt, że Jezus został ukrzyżowany, ma większe znaczenie, niż gdyby umarł inną śmiercią?
Tak, gdyż śmierć na krzyżu była przeklęta przez Boga. W ten sposób
zdobyłem pewność, że Jezus wziął na siebie przekleństwo, które ciążyło
na mnie.
Pytanie 40: Dlaczego Chrystus musiał umrzeć?
Bo zgodnie z wymaganiami sprawiedliwości i prawdy Bożej zapłatą za
nasze grzechy mogła być jedynie śmierć Syna Bożego.
Pytanie 41: Dlaczego wyznajemy, że Jezus Chrystus został "pogrzebion" (czyli pochowany)?
Świadczymy w ten sposób, że umarł naprawdę.
Pytanie 42: Dlaczego i my musimy umrzeć, skoro Jezus Chrystus umarł za nas?
Bo swoją śmiercią wcale nie spłacamy naszych win. Ona oznacza, że
to grzech zostaje zniszczony, a my przechodzimy do życia wiecznego.
Pytanie 43: Co jeszcze zawdzięczamy ofierze i śmierci krzyżowej Jezusa Chrystusa?
Dzięki Jego mocy "stary człowiek", jaki żył w nas, zostaje wraz z
Jezusem Chrystusem ukrzyżowany, zabity i pogrzebany, aby nasze ciało ze
swymi pożądaniami nie miało już więcej nad nami władzy i abyśmy odtąd
samych siebie mogli ofiarowywać Chrystusowi w akcie wdzięczności.
Pytanie 44: Dlaczego w Apostolskim Wyznaniu Wiary zawarto słowa "zstąpił do piekieł"?
Dlatego, abym pośród największych nawet pokus miał pewność, że mój
Pan, Jezus Chrystus, sam doświadczywszy niewysłowionej trwogi, męki i
lęku, w jakich pogrążyła się Jego dusza zarówno na krzyżu, jak i
przedtem, uwolnił mnie od trwogi i męki piekła.
Pytanie 45: Co zawdzięczamy zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa?
Po pierwsze - usprawiedliwienie, gdyż Chrystus swym
zmartwychwstaniem przezwyciężył śmierć i umożliwił nam uczestniczenie w
sprawiedliwości, którą zdobył dla nas właśnie dzięki swojej śmierci. Po
drugie - nowe życie, gdyż dzięki Jego mocy zmartwychwstajemy do nowego
życia. Po trzecie - zapewnienie naszego zmartwychwstania w chwale.
Pytanie 46: Jak rozumiesz słowa: "wstąpił na niebiosa"?
Rozumiem, że Jezus Chrystus - wzięty na oczach uczniów z ziemi do
nieba - przebywa tam dla naszego dobra aż do czasu, gdy przyjdzie
sądzić żywych i umarłych.
Pytanie 47: Czy to znaczy, że Jezus Chrystus nie jest z nami aż do skończenia świata, choć nam to obiecał?
Jezus Chrystus, prawdziwy człowiek i prawdziwy Bóg, nie jest
obecny na ziemi w swojej ludzkiej naturze, natomiast w swej boskości,
majestacie, łasce i Duchu nigdy się od nas nie oddala.
Pytanie 48: Skoro Jezus w swej ludzkiej naturze nie
jest obecny wszędzie tam, gdzie jest obecny jako Bóg - czy to oznacza,
że obie Jego natury są rozdzielone?
Oczywiście, że nie. Natura boska, nieograniczona i wszechobecna,
przebywa zarówno poza naturą ludzką, w którą się wcieliła, jak i w niej
- złączona w jednej Osobie.
Pytanie 49: Co zawdzięczamy wniebowstąpieniu Chrystusa?
Po pierwsze - Jego wstawiennictwo w niebie przed obliczem Ojca. Po
drugie - pewność, że w Chrystusie mamy już ciało w niebiosach i że On
(jako Głowa) weźmie i nas, jako członki swego ciała, do siebie. Po
trzecie - poręczenie tego faktu przez zesłanie Ducha, dzięki mocy
którego szukamy już nie tego, co jest na ziemi, lecz tego, co w górze,
gdzie Chrystus siedzi po prawicy Boga.
Pytanie 50: Dlaczego w Apostolskim Wyznaniu Wiary zawarto słowa: "siedzi po prawicy Boga"?
Dlatego, że Jezus Chrystus wstąpił na niebiosa, aby się objawić
jako Głowa swego Kościoła, a Ojciec rządzi wszystkim za Jego
pośrednictwem.
Pytanie 51: Jakie znaczenie ma dla nas chwała Jezusa Chrystusa jako głowy Kościoła?
Po pierwsze, Jezus za pośrednictwem Ducha Świętego obdarzył nas
tj. swe członki, darami niebios; po drugie - mocą swoją chroni nas i
broni przed wszystkimi wrogami.
Pytanie 52: Jaka pociecha płynie dla ciebie z faktu, że Chrystus "przyjdzie sądzić żywych i umarłych"?
Otóż w każdej trosce i prześladowaniu mogę z podniesioną głową
czekać na Tego, który stanął przed Bożym Sądem zamiast mnie i zdjął ze
mnie wszelkie przekleństwo, na Tego, który przyjdzie z niebios jako
Sędzia, aby skazać na wieczne potępienie wszystkich swoich i moich
wrogów, a mnie wraz z wszystkimi wybranymi zabrać z sobą do wiecznej
chwały i radości.
Pytanie 53: Jak rozumiesz słowa "wierzę w Ducha Świętego"?
Wierzę, że Duch Święty wraz z Ojcem i Synem jest Bogiem wiecznym.
Wierzę też, że i ja Go otrzymałem, a dzięki prawdziwej wierze przyjmuję
od Niego dar życia z Chrystusem i korzystam z wszystkich Jego
dobrodziejstw. To On mnie pociesza i nigdy nie opuści.
Pytanie 54: Jak rozumiesz słowa: "wierzę w święty Kościół powszechny"?
Słowami tymi wyrażam wiarę w to, że Syn Boży od początku aż do
końca świata wybiera spośród całej ludzkości swój Kościół i przeznacza
go do wiecznego życia; Duchem swym i Słowem gromadzi go, chroni i
utrzymuje w jedności prawdziwej wiary. Wierzę również, że i ja jestem
tego Kościoła żywym członkiem i pozostanę na zawsze.
Pytanie 55: Jak rozumiesz słowa: "świętych obcowanie"?
Wyrażają one myśl, że wszyscy wierzący - jako całość i jako
jednostki - tworzą społeczność w Jezusie Chrystusie, gdyż są członkami
Jego ciała. Dlatego dzielą z Nim wszystkie jego bogactwa i dary. Mają
też obowiązek chętnego i radosnego służenia nimi innym członkom dla ich
pożytku i zbawienia.
Pytanie 56: Jak rozumiesz słowa: "wierzę w grzechów odpuszczenie"?
Wierzę, że dzięki zadośćuczynieniu Jezusa Chrystusa Bóg nie chce
już pamiętać o moich grzechach i o mojej skażonej naturze, z którą do
końca życia muszę walczyć; przeciwnie - w łasce swej obdarza mnie
sprawiedliwością Chrystusową, abym nigdy nie stanął przed Jego sądem.
Pytanie 57: Jaką pociechę czerpiesz z wiary w "ciała zmartwychwstanie"?
Taką, że gdy zakończę tutaj życie, nie tylko dusza moja wzięta
będzie natychmiast do Jezusa Chrystusa, jako do swej Głowy, ale także
moje ciało zmartwychwstałe dzięki mocy Chrystusowej, na nowo połączy
się z duszą i upodobni do pełnego chwały ciała Jezusa Chrystusa.
Pytanie 58: Jaką pociechę czerpiesz z wiary w "żywot wieczny"?
Jak już teraz odczuwam w sercu przedsmak radości wiecznej, tak z
chwilą zakończenia życia osiągnę szczęście doskonałe, jakiego oko nigdy
nie widziało i o jakim ucho nie słyszało, także szczęście, które nigdy
dotąd nie napełniło serca żadnego człowieka i będę też wiecznie
wysławiał Boga.
Pytanie 59: Jaki odniesiesz pożytek wierząc w to wszystko?
Otrzymałem usprawiedliwienie w Chrystusie przed Bogiem i dziedzictwo życia wiecznego.
Pytanie 60: W jaki sposób możesz być usprawiedliwiony przed Bogiem?
Tylko dzięki prawdziwej wierze w Jezusa Chrystusa. Choć więc
sumienie oskarża mnie, bo ciężko zgrzeszyłem przeciwko wszystkim
przykazaniom Bożym, żadnego nigdy nie wypełniłem i nadal jestem skłonny
do zła. Bóg, mimo to, bez żadnej z mojej strony zasługi, a wyłącznie z
łaski swojej, uznaje mnie za usprawiedliwionego dzięki zadośćuczynieniu
Jezusa Chrystusa, jak gdybym nigdy nie miał i nie popełnił grzechu, jak
gdybym to ja sam, a nie Chrystus za mnie, okazał całkowicie
posłuszeństwo. Jest jednak jeden warunek: mam przyjąć to dobrodziejstwo
wierzącym sercem.
Pytanie 61: Dlaczego twierdzisz, że jesteś usprawiedliwiony jedynie dzięki wierze?
Nie twierdzę, że mógłbym się podobać Bogu ze względu na godność
mej wiary. Jedynie zadośćuczynienie Jezusa Chrystusa, Jego
sprawiedliwość i świętość są dla Boga podstawą mojego
usprawiedliwienia. A ja nie mogę ich przyjąć ani przyswoić sobie
inaczej, jak tylko wiarą.
Pytanie 62: Dlaczego jednak nasze dobre uczynki nie mogą choćby w części usprawiedliwić nas przed Bogiem?
Sprawiedliwość, która mogłaby się ostać przed sądem, musiałaby być
w pełni doskonała, całkowicie zgodna z Prawem Bożym. Tymczasem nawet
najlepsze uczynki w tym życiu są zawsze niedoskonałe i skażone
grzechem.
Pytanie 63: Czy spełniając dobre uczynki nie zdobywamy jednak jakiejś zasługi, skoro Bóg chce jednak wynagrodzić w tym i w przyszłym życiu?
Nagrodę otrzymujemy nie dzięki zasługom, ale z łaski Boga.
Pytanie 64: Czy wyznając taką naukę ludzie nie stają się niedbali i przewrotni?
Nie, gdyż jest rzeczą niemożliwą, aby ci, którzy zostali
wszczepieni w Jezusa Chrystusa dzięki prawdziwej wierze, nie przynosili
owocu wdzięczności.
Pytanie 65: Skąd się bierze taka wiara, dzięki której należymy do Chrystusa i korzystamy ze wszystkich Jego dobrodziejstw?
Budzi ją w naszych sercach Duch Święty przez głoszenie Ewangelii
Świętej i potwierdza przez przyjmowanie sakramentów.
Pytanie 66: Co to są sakramenty?
Są to widzialne, święte znaki i rękojmie ustanowione przez Boga,
który za ich pomocą pozwala nam lepiej rozumieć obietnicę Ewangelii i
zarazem przypieczętowuje ją w nas. To znaczy, że ze względu na jedną
ofiarę, jaką Jezus złożył na krzyżu, Bóg w łasce swojej odpuszcza nam
grzechy i daje życie wieczne.
Pytanie 67: Czy zarówno słowo, jak i sakramenty mają
ten sam cel, którym jest nasza wiara w ofiarę krzyżową Chrystusa jako
jedyną podstawę zbawienia?
Bez wątpienia tak. Duch Święty uczy bowiem w Ewangelii i
potwierdza świętymi sakramentami, że nasze zbawienie zależy wyłącznie
od ofiary Chrystusa, poniesionej za nas na krzyżu.
Pytanie 68: Ile sakramentów ustanowił Jezus Chrystus w Nowym Testamencie?
Dwa. Chrzest i Wieczerzę Pańską (Komunię Świętą).
Pytanie 69: Dlaczego Chrzest Święty ma ci przypominać i zarazem upewnić cię w tym, że jedna ofiara Jezusa Chrystusa dokonała się dla ciebie?
Dlatego, że sam Jezus Chrystus ustanowił tę zewnętrzną kąpiel,
obiecując jednocześnie, że krew Jego i Duch w sposób równie rzeczywisty
obmywają duszę moją ze wszelkich nieczystości, tzn. z grzechów, jak
woda, która usuwa brud z ciała, obmywa mnie zewnętrznie.
Pytanie 70: Jakie są następstwa obmycia krwią i Duchem Chrystusa?
Po pierwsze - uzyskanie z łaski Boga odpuszczenia grzechów ze
względu na krew przelaną za nas na krzyżu przez Jezusa Chrystusa; po
drugie - odnowienie człowieka przez Ducha Świętego i uświęcenie go jako
własności Jezusa Chrystusa, by dzięki temu człowiek taki coraz mniej
podlegał władzy grzechu, żył nienagannie, zgodnie z wolą Bożą.
Pytanie 71: Gdzie znajdujemy obietnicę Jezusa
Chrystusa, że Jego krew i Duch obmywają nas w sposób równie
rzeczywisty, jak woda podczas chrztu?
Obietnica ta została zawarta w słowach ustanowienia Chrztu, które brzmią następująco:
"Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca,
i Syna, i Ducha Świętego" (Mt.28:19). "Kto uwierzy, a ochrzci się,
zbawion będzie; ale kto nie uwierzy, będzie potępion" (Mk.16:16).
Obietnica ta powtarza się tam, gdzie Pismo Święte mówi o Chrzcie jako o
"kąpieli odrodzenia" i o "obmyciu grzechów".
Pytanie 72: Czy zatem zewnętrzny Chrzest wodą oczyszcza nas z grzechów?
Nie. Z grzechu oczyszcza nas wyłącznie krew Jezusa Chrystusa i Duch Święty.
Pytanie 73: Dlaczego więc Duch Święty nazywa Chrzest "kąpielą odrodzenia'' i "obmyciem z grzechów''?
Bóg mówi to nie bez ważnej przyczyny. Chce w ten sposób nauczyć
nas, że jak woda usuwa brud z ciała, tak krew i Duch Jezusa Chrystusa
usuwają nasze grzechy, co więcej - dając nam tę swoją rękojmię i znak,
zapewnia jednocześnie, że zostaliśmy naprawdę obmyci duchowo z grzechów
tak samo, jak ciała nasze obmyła woda.
Pytanie 74: Czy należy chrzcić niemowlęta?
Tak, skoro objęte są Przymierzem, należą do Kościoła Bożego jak
dorośli i w nie mniejszym stopniu niż dorosłym obiecane jest im
odpuszczenie grzechów przez krew Chrystusa, a także dar Ducha Świętego,
twórcy wiary. Powinny one zatem być włączone do Kościoła
chrześcijańskiego przez Chrzest, jako znak Przymierza, aby odróżniały
się od dzieci ludzi niewierzących. Jak w Starym Przymierzu stosowano w
tym celu obrzezanie, tak w Nowym Przymierzu ustanowiony został zamiast
niego chrzest.
Pytanie 75: Dlaczego Wieczerza Pańska ma ci
przypominać i jednocześnie upewniać cię, że masz swój udział w jedynej
ofierze krzyżowej Jezusa Chrystusa i we wszystkich Jego darach?
Dlatego, że sam Jezus Chrystus nakazał mi - podobnie jak wszystkim
wierzącym - jeść łamany chleb i pić z kielicha na Jego pamiątkę.
Zapewnił przy tym, że:
- Jego ciało było ofiarowane i łamane na krzyżu, a krew przelana
za mnie w sposób tak rzeczywisty, jak rzeczywiście na moich oczach
łamany jest dla mnie chleb i podawany Jego kielich.
- On w sposób tak rzeczywisty karmi i poi moją duszę swoim
ukrzyżowanym ciałem i przelaną krwią, abym żył wiecznie, jak
rzeczywiście z rąk sługi Bożego otrzymuję i materialnie spożywam chleb
i kielich Pański - dane mi jako niezawodne znaki ciała i krwi
Chrystusa.
Pytanie 76: Co to znaczy, że spożywamy ukrzyżowane ciało Chrystusa i pijemy Jego przelaną krew?
Znaczy to, że wierzącym sercem przyjmujemy całą mękę i śmierć
Chrystusa, dzięki czemu otrzymujemy odpuszczenie grzechów i życie
wieczne. Co więcej - za pośrednictwem Ducha Świętego, który jest w
Jezusie Chrystusie i w nas, jednoczymy się w coraz większym stopniu z
Jego świętym ciałem. Chociaż więc On jest w niebie, a my na ziemi, to
jesteśmy ciałem Jego ciała i kością Jego kości, a żyjemy kierowani
zawsze jednym Duchem, jak członki, które dzięki jednej duszy tworzą
jedno ciało.
Pytanie 77: Gdzie zawarta jest obietnica Chrystusa, że
wiernych będzie karmił swoim ciałem i poił swoją krwią w sposób równie
prawdziwy, jak realnie spożywają łamany chleb i piją z kielicha?
Zawarto ją w następujących słowach ustanowienia sakramentu Wieczerzy Pańskiej (Komunii Świętej):
"Albowiem jam wziął od Pana, com też wam podał, iż Pan Jezus tej
nocy, której był wydan, wziął chleb, A podziękowawszy, złamał i rzekł:
Bierzcie, jedzcie; to jest ciało moje, które za was bywa łamane; to
czyńcie na pamiątkę moję. Także i kielich, gdy było po wieczerzy
mówiąc: Ten kielich jest nowy testament we krwi mojej; to czyńcie,
ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moję. Albowiem ilekroć byście jedli
ten chleb i ten kielich byście pili, śmierć Pańską opowiadajcie, ażby
przyszedł." (1 Kor.11:23-26)
Obietnicę tę św.Paweł powtórzył jeszcze w słowach "Kielich
błogosławienia, który błogosławimy, izali nie jest społecznością krwi
Chrystusowej? Chleb, który łamiemy, izali nie jest społecznością ciała
Chrystusowego? Albowiem jednym chlebem, jednym ciałem wiele nas jest;
bo wszyscy chleba jednego jesteśmy uczestnikami." (1 Kor.10:16-17;
por.także Mk.22-24; Łk.22:19).
Pytanie 78: Czy chleb i wino stają się rzeczywistym ciałem i krwią Jezusa Chrystusa?
Nie. Jak podczas Chrztu woda nie zmienia się w krew Jezusa
Chrystusa i sama nie oczyszcza nas z grzechów, lecz pozostaje jedynie
znakiem i zapewnieniem danym od Boga, tak i chleb poświęcony podczas
Wieczerzy nie staje się ciałem Chrystusa, chociaż zgodnie z naturą
sakramentów i ich sprawowaniem nazywany jest ciałem Chrystusowym.
Pytanie 79: Dlaczego więc Chrystus nazywa chleb swoim
ciałem, wino - swoją krwią lub Nowym Przymierzem w krwi, a św. Paweł
mówi o społeczności ciała i krwi Jezusa Chrystusa?
Chrystus mówi to nie bez ważnego powodu. Pragnie On nauczyć nas,
że jak chleb i wino podtrzymują życie doczesne, tak Jego ukrzyżowane
ciało i przelana krew są prawdziwym pokarmem i napojem dla naszych
dusz, niezbędnym do życia wiecznego. Co więcej - pragnie On nas
zapewnić tymi widzialnymi znakami i rękojmią, że dzięki działaniu Ducha
Świętego mamy tak realny współudział w Jego ciele i krwi, jak realnie
przyjmujemy ustami te święte znaki na Jego pamiątkę. W ten sposób całe
Jego cierpienie i posłuszeństwo stają się naszym udziałem, jak gdybyśmy
to my osobiście cierpieli i zadośćuczynili Bogu za grzechy.
Pytanie 80: Na czym polega różnica między Wieczerzą Pańską a Mszą katolicką?
Wieczerza Pańska jest zapewnieniem o całkowitym odpuszczeniu
naszych grzechów dzięki ofierze Jezusa, jaką On sam - raz jeden i raz
na zawsze - złożył na krzyżu. Ponadto zapewnia ona o tym, że dzięki
Duchowi Świętemu zostajemy wszczepieni w Jezusa Chrystusa, który w
ciele swoim przebywa teraz w niebiesiech, po prawicy Ojca, i chce,
abyśmy Go - jako takiego - wielbili.
Tymczasem według (nauki o) mszy, żywi i umarli dostępują
odpuszczenia grzechów przez mękę Chrystusową, jeśli Chrystus jest
jeszcze codziennie ofiarowywany za nich przez kapłanów. Ponadto zaś -
będąc cieleśnie obecny pod postacią chleba i wina - w nich też powinien
być uwielbiany. Msza (tak pojmowana) jest więc w gruncie rzeczy
zaprzeczeniem jednorazowej ofiary i męki Jezusa Chrystusa i godnym
potępienia bałwochwalstwem.
Pytanie 81: Dla kogo została ustanowiona Wieczerza Pańska?
Dla tych wszystkich, którzy są niezadowoleni, bo poznali swe
grzechy, a mimo to wierzą, że będzie im darowane, podobnie jak słabości
ich zakryte są przez mękę i śmierć Chrystusa; dla tych, którzy pragną
nieustannie wzmacniać wiarę i czynić godniejszym życie. Obłudnicy zaś i
ci wszyscy, którzy nie chcą pokutować, spożywając chleb i wino sąd na
siebie sprowadzają.
Pytanie 82: Czy wolno dopuścić do Wieczerzy Pańskiej tych, których słowa i czyny są świadectwem niewiary i bezbożności?
Nie wolno, gdyż byłaby to zniewaga Przymierza Bożego, a gniew
Pański skierowałby się na całą społeczność. Z tego względu Kościół
chrześcijański, stosownie do nakazu Jezusa Chrystusa i Jego apostołów,
posługując się władzą kluczy powinien takie osoby wyłączyć aż do
chwili, gdy poprawią swe życie.
Pytanie 83: Co rozumiemy pod pojęciem "władza kluczy"?
Głoszenie Ewangelii oraz karność kościelną; dzięki tym dwóm
środkom Królestwo Niebios zostaje otwarte dla wierzących, a zamknięte
przed niewierzącymi.
Pytanie 84: W jaki sposób głoszenie Ewangelii może otworzyć albo zamknąć przed ludźmi Królestwo Niebios?
Zgodnie z nakazem Chrystusowym wszystkim wierzącym i każdemu z
osobna ogłasza się w ten sposób i publicznie potwierdza, że ilekroć
naprawdę uwierzą obietnicom Ewangelii, tylekroć Bóg wybacza im
wszystkie winy ze względu na Jezusa Chrystusa. Niewierzącym obłudnikom
natomiast ogłasza się, że gniew Boga i wieczne potępienie ciąży na nich
dopóty, dopóki nie nawrócą się. Zgodnie z tym świadectwem Ewangelii sąd
Boży nad jednymi i drugimi dotyczy zarówno tego życia, jak i przyszłego.
Pytanie 85: W jaki sposób stosowanie karności kościelnej może otwierać lub zamykać przed ludźmi Królestwo Niebieskie?
Zgodnie z nakazem Chrystusowym wzywa się bowiem przed oblicze
Kościoła (lub przed osoby do tego celu przez Kościół powołane) tych
wszystkich, którzy nazywając siebie chrześcijanami głoszą
niechrześcijańską naukę lub nie po chrześcijańsku postępują i mimo
wielokrotnych braterskich napomnień trwają w błędach i występkach.
Jeżeli i tym razem nie zastosują się do upomnienia, otrzymają zakaz
przyjmowania sakramentów i tym samym zostaną wyłączeni ze wspólnoty
chrześcijańskiej, a przez samego Boga - z Królestwa Chrystusowego.
Jeśli jednak obiecają i okażą prawdziwą poprawę, powrócą do Chrystusa i
będą ponownie przyjęci do Jego Kościoła.
Pytanie 86: Dlaczego musimy spełniać jeszcze dobre
uczynki, skoro już zostaliśmy wyzwoleni z niedoli, i to bez żadnej
własnej zasługi, tylko przez łaskę Jezusa Chrystusa?
Jezus Chrystus, odkupiwszy nas swoją krwią, odnawia nas przez
Ducha Świętego na swoje podobieństwo. Dlatego całym naszym
postępowaniem okazujemy Bogu wdzięczność za Jego dobrodziejstwa i
oddajemy Mu chwałę. Ponadto upewniamy się w wierze widząc owoce, jakie
ona przynosi, a także chwalebnym przykładem pozyskujemy innych ludzi
(bliźnich) dla Chrystusa.
Pytanie 87: Czy w takim razie niewdzięcznicy, którzy uparcie odwracają się od Boga, mogą być zbawieni?
W żadnym wypadku, gdyż Pismo uczy, że: "Azaż nie wiecie, iż
niesprawiedliwi królestwa Bożego nie odziedziczą? Nie mylcie się: ani
wszetecznicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani pieszczotliwi,
ani samcołożnicy, Ani złodzieje, ani łakomcy, ani pijanicy, ani
złorzeczący, ani ździercy królestwa Bożego nie odziedziczą" (1
Kor.6:9-10).
Pytanie 88: W czym wyraża się prawdziwa skrucha i nawrócenie?
W śmierci "starego człowieka" oraz w zmartwychwstaniu nowego.
Pytanie 89: Co to znaczy "śmierć starego człowieka"?
Jest to stan głębokiego smutku wywołany świadomością własnych
grzechów, oraz większe uczucie wstrętu do nich i dążenie do unikania
ich.
Pytanie 90: Co to znaczy: "zmartwychwstanie nowego człowieka"?
Jest to stan najgłębszej radości w Bogu uzyskany dzięki Jezusowi
Chrystusowi, oraz upodobanie we wszystkich dobrych czynach
wypływających z miłości i zgodnych z wolą Boga.
Pytanie 91: Które uczynki są dobre?
Tylko te, które wypływają z prawdziwej wiary i wykonywane są
zgodnie z Prawem Bożym i na Bożą chwałę, nie zaś te, które według
ludzkich kryteriów i postanowień uznajemy za dobre.
Pytanie 92: Jak brzmi Prawo Boże?
I. Jam jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał bogów innych przede mną.
II. Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy
tych, które są na niebie wzgórę, i które na ziemi nisko, i które są w
wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał, ani im będziesz służył;
bom Ja Pan Bóg twój, Bóg zawistny w miłości, nawiedzający nieprawości
ojców nad syny w trzeciem i w czwartem pokoleniu tych, którzy mię
nienawidzą, A czyniący miłosierdzie nad tysiącami tych, którzy mię
miłują, i strzegą przykazania mego.
III. Nie bierz imienia Pana Boga twego nadaremno; bo się Pan mścić będzie nad tym, który imię jego nadaremno bierze.
IV. Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. Sześć dni
robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. Ale dnia siódmego
odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty
weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja,
bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich; Bo przez sześć
dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i
odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i
poświęcił go.
V. Czcij ojca twego i matkę twoję, aby przedłużone były dni twoje na ziemi, którą Pan Bóg twój da tobie.
VI. Nie będziesz zabijał.
VII. Nie będziesz cudzołożył.
VIII. Nie będziesz kradł.
IX. Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego.
X. Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego, ani będziesz pożądał
żony bliźniego twego, ani sługi jego, ani dziewki jego, ani wołu jego,
ani osła jego, ani żadnej rzeczy bliźniego twego. (2 Mj. 20:2-17)
Pytanie 93: Jak się dzielą przykazania?
Na dwie części (tablice). Pierwsza zawiera cztery przykazania
mówiące o tym, jaka ma być nasza postawa wobec Boga; druga - sześć
przykazań o naszych obowiązkach wobec ludzi.
Pytanie 94: Jakie jest Boże żądanie zawarte w pierwszym przykazaniu?
Tak szczerze, jak pragnę zbawienia mojej duszy, mam stronić od
wszelkiego bałwochwalstwa, czarów, zabobonów, zaklęć, wzywania świętych
i innych stworzeń. Mam natomiast dogłębnie poznawać jedynego
prawdziwego Boga, Jemu tylko ufać, z pokorą i cierpliwością wyłącznie
od Niego oczekiwać dobra, kochać Go, bać się i wielbić z całego serca.
Tak więc raczej wyrzeknę się wszystkich rzeczy, niż uczynię cokolwiek
wbrew woli Boga.
Pytanie 95: Na czym polega bałwochwalstwo?
Na wymyśleniu czy posiadaniu - zamiast (lub oprócz) jedynego
prawdziwego Boga, który objawił się w swoim Słowie - czegoś innego, co
staje się przedmiotem ludzkiego zaufania.
Pytanie 96: Jakie jest Boże żądanie zawarte w drugim przykazaniu?
Bóg żąda, abyśmy nie tworzyli sobie żadnych Jego wizerunków i nie
oddawali Mu czci inaczej, jak tylko zgodnie z tym, co sam w swoim
Słowie nakazał.
Pytanie 97: Czy zatem nie należy wykonywać żadnych obrazów?
Boga ani nie można, ani nie wolno ukazywać za pomocą wizerunków.
Jeśli natomiast chodzi o stworzenia, można je wprawdzie wyobrażać, ale
Bóg zabrania wykonywania i posiadania ich obrazów, jeśliby miały one
stać się przedmiotem czci albo gdyby za ich pośrednictwem Jemu chciano
oddawać cześć.
Pytanie 98: Czy nie można by jednak tolerować w kościołach obrazów, które spełniałyby rolę "książek dla ludu"?
Nie, gdyż nie jesteśmy mądrzejsi od Boga, a On chce, by Jego lud
nauczano nie za pomocą niemych bożków, lecz żywym głoszeniem Jego
Słowa.
Pytanie 99: Jakie żądanie zawarte jest w trzecim przykazaniu?
Abyśmy nie bluźnili i nie hańbili imienia Bożego przekleństwami i
fałszywymi lub zbytecznymi przysięgami, albo też przez fakt
przemilczenia lub przez okazanie pobłażania nie stali się współwinnymi
tak okropnego grzechu. Innymi słowy: abyśmy święte imię Boże
wypowiadali nie inaczej, jak z bojaźnią i czcią, abyśmy prawdziwie Boga
wyznawali, a każdym słowem i czynem Jemu oddawali chwałę.
Pytanie 100: Czy hańbienie imienia Bożego jest aż tak
wielkim grzechem, że gniew Boży kieruje się nawet ku tym ludziom,
którzy takim przysięgom lub przekleństwom nie zapobiegają bądź im się
nie przeciwstawiają na tyle, na ile są w stanie to uczynić?
Bez wątpienia tak, skoro nie ma grzechu większego i bardziej
wzbudzającego gniew Boga niż bluźnierstwo Jego imieniu. Dlatego z woli
Boga jest ono karane śmiercią.
Pytanie 101: Czy można jednak przysięgać na imię Boże nie narażając się na Jego gniew?
Tak, o ile zażąda tego zwierzchność bądź też okoliczności zmuszą
nas do potwierdzenia wiarygodności i prawdy - na chwałę Boga i dla
dobra drugiego człowieka (bliźniego). Taki sposób składania przysięgi
jest uzasadniony Słowem Bożym i był stosowany przez świętych tak w
Starym, jak i w Nowym Testamencie.
Pytanie 102: Czy można przysięgać na świętych lub inne stworzenie?
Nie, gdyż składając prawdziwą przysięgę przywołujemy Boga, aby On,
jako jedyny znawca serc, dał świadectwo prawdzie i ukarał nas, gdyby
się okazało, że przysięgamy fałszywie. A takie prawo nie przysługuje
nikomu innemu poza Bogiem.
Pytanie 103: Jakie żądania zawarte są w czwartym przykazaniu?
Po pierwsze, aby przestrzegane było głoszenie Ewangelii i
nauczanie, pilne uczestnictwo w nabożeństwach, zwłaszcza w dniu
odpoczynku, słuchanie Słowa Bożego, przyjmowanie sakramentów, publiczne
wyznawanie Pana, chrześcijańskie wspomaganie ubogich. Po drugie, abyśmy
każdego dnia powstrzymywali się od złych uczynków i pozwolili Bogu
działać w nas przez Ducha Świętego, tak aby już w tym życiu rozpoczął
się dla nas wieczny odpoczynek (sabat).
Pytanie 104: Jakie żądanie zawarte jest w piątym przykazaniu?
Szacunku, miłości i wierności należnych ojcu, matce oraz wszystkim
przełożonym; także posłuszeństwo ich poleceniom i napomnieniom oraz
okazywanie cierpliwości wobec ich wad. Za ich to bowiem pośrednictwem
Bóg pragnie nami kierować.
Pytanie 105: Jakie żądanie zawarte jest w szóstym przykazaniu?
Abym myślą, słowem, postawą i tym bardziej czynem - bezpośrednio
lub pośrednio - nie krzywdził, nie nienawidził, nie obrażał i nie
zabijał drugiego człowieka, lecz wyrzekł się zemsty i sobie samemu nie
wyrządzał krzywdy, narażając się lekkomyślnie na niebezpieczeństwo.
Dlatego właśnie władza nosi miecz, aby nie dopuszczać do zabójstw.
Pytanie 106: Czy w tym przykazaniu mowa jest tylko o zabójstwie?
Zakazując zabijania, Bóg uczy nas także, że nie znosi niczego, co
może do zabójstwa prowadzić, tzn. zazdrości, nienawiści, gniewu,
pragnienia zemsty, i że traktuje to wszystko tak jak zabójstwo.
Pytanie 107: Czy wystarczy zatem - jak powiedziano - nie zabijać drugiego człowieka (bliźniego)?
Nie, bo potępiając zazdrość, nienawiść i gniew, Bóg pragnie
zarazem, abyśmy kochali ludzi (bliźnich) tak jak siebie samych i
okazywali im cierpliwość, pokój, łagodność, miłosierdzie i życzliwość
oraz - o ile to w naszej mocy - zapobiegali złu, które mogłoby ich
spotkać, a także, byśmy dobrze czynili nawet nieprzyjaciołom.
Pytanie 108: Czego uczy nas siódme przykazanie?
Bóg potępia każdą nieczystość, przeto i my powinniśmy odczuwać
wobec niej wstręt i pozostając bądź to w świętym stanie małżeńskim,
bądź też w stanie wolnym - żyć w czystości i powściągliwości.
Pytanie 109: Czy w tym przykazaniu Bóg zakazuje wyłącznie cudzołóstwa i podobnie niegodziwych czynów?
Ciało i dusza są świątynią Ducha, Bóg chce więc, abśmy zachowywali
je w czystości i świętości. Dlatego zabrania wszelkich niegodziwych
czynów, gestów, słów, myśli i pragnień oraz wszystkiego, co może
człowieka do tego pobudzać.
Pytanie 110: Jaki zakaz zawarty jest w ósmym przykazaniu?
Bóg zakazuje nie tylko kradzieży i rabunku, które karane są przez
władzę; kradzieżą nazywa również wszystkie nieuczciwe sposoby, za
pomocą których mamy zamiar - bądź to siłą, bądź pod pozorem prawa -
zagarnąć własność drugiego człowieka. Należą do nich fałszywa waga,
lichwa oraz każdy (inny) sposób przez Boga zakazany. Bóg zabrania
zarówno skąpstwa, jak i marnotrawienia Jego darów.
Pytanie 111: A jaki nakaz zawarty jest w tym przykazaniu?
Abym w sytuacji, gdy ode mnie to zależy, starał się o rzeczy
pożyteczne dla drugiego człowieka (bliźniego) i postępował względem
niego tak, jak chciałbym, aby wobec mnie postępowano, a także - bym
uczciwie pracował, aby dopomagać potrzebującym.
Pytanie 112: Jakie żądania zawarte są w dziewiątym przykazaniu?
Abym przeciwko nikomu nie świadczył fałszywie, cudzych słów nie
przekręcał, nikogo nie obmawiał, nie oczerniał, nie przyczyniał się
lekkomyślnie do potępienia kogokolwiek bez uprzedniego wysłuchania go,
unikał kłamstwa i oszustwa, które są dziełem diabła. Jeśli nie chcę
ściągnąć na siebie wielkiego gniewu Boga, muszę być wierny prawdzie,
głosić ją i wyznawać szczerze zarówno przed sądem, jak i w innych
okolicznościach a także ze wszystkich sił bronić godności i dobrego
imienia drugiego człowieka (bliźniego).
Pytanie 113: Jakie żądanie zawarte jest w dziesiątym przykazaniu?
Aby nigdy nie powstało w nas najmniejsze pragnienie czy nawet myśl
o sprzeciwie wobec któregokolwiek przykazania Bożego i abyśmy zawsze
odczuwali wstręt do grzechu, a radość z tego, co sprawiedliwe.
Pytanie 114: Czy ci, którzy nawrócili się do Boga, są w stanie w pełni przestrzegać przykazań?
Nie są w stanie, gdyż nawet ludzie najświętsi mają w życiu jedynie
przedsmak pełnego posłuszeństwa. Niemniej jednak zaczynają oni w sposób
odpowiedzialny żyć według wszystkich, a nie tylko niektórych, przykazań
Bożych.
Pytanie 115: Skoro nikt nie jest w stanie w tym życiu
w pełni przestrzegać przykazań, dlaczego Bóg chce, aby były one przez
wszystkich dokładnie znane?
Po pierwsze - abyśmy przez całe życie coraz lepiej poznawali swą
grzeszną naturę i coraz gorliwiej starali się o odpuszczenie grzechów i
o sprawiedliwość Chrystusową. Po drugie - abyśmy bezustannie i żarliwie
prosili Boga o łaskę Ducha Świętego, dzięki któremu coraz bardziej
upodobnialibyśmy się do Niego, aż osiągniemy doskonałość, jaką Bóg nam
przeznaczył w przyszłym życiu.
Pytanie 116: Dlaczego modlitwa jest niezbędna chrześcijaninowi?
Dlatego, że jest ona najważniejszym wyrazem wdzięczności, jakiej
Bóg od nas wymaga. Także i dlatego, że chce On swą łaskę i Ducha
Świętego dać jedynie tym, którzy nieustannie i gorąco Go o to proszą i
za to Mu dziękują.
Pytanie 117: Kiedy modlitwa podoba się Bogu i jest przez Niego wysłuchana?
Po pierwsze, gdy z głębi serca zwracamy się do Jedynego
Prawdziwego Boga z prośbą o to wszystko, o co nam prosić kazał . Po
drugie, gdy naprawdę poznawszy nasze braki i niedolę uniżamy się przed
Bożym Majestatem. Po trzecie wreszcie, kiedy mamy niezachwianą pewność,
że pomimo naszej niegodności Bóg nas wysłucha ze względu na Chrystusa,
naszego Pana, tak jak nam to obiecał.
Pytanie 118: O co Bóg polecił nam prosić?
O wszystko, co jest niezbędne dla duszy i ciała, a co Chrystus,
nasz Pan, zawarł w modlitwie, której sam nas nauczył (Mt.6:9-13;
Łk.11:2-4).
Pytanie 119: Jak brzmi ta modlitwa?
Ojcze nasz, któryś jest w niebiesiech,
Święć się imię Twoje,
Przyjdź Królestwo Twoje,
Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi,
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
I odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
Nie wódź nas na pokuszenie, Ale nas zbaw od złego.
Albowiem Twoje jest Królestwo, moc i chwała na wieki wieków.
Amen.
Pytanie 120: Dlaczego Jezus polecił nam zwracać się do Boga: "Ojcze nasz"?
Aby już na początku modlitwy wzbudzić w nas i dziecięcą bojaźń i
zaufanie do Boga, które są podstawą modlitwy: Bóg stał się bowiem
naszym Ojcem dzięki Jezusowi Chrystusowi i gdy z wiarą Go o coś
prosimy, o wiele mniej nam odmawia, niż odmawiają nam rzeczy ziemskich
nasi rodzice.
Pytanie 121: Dlaczego ta modlitwa zawiera słowa "Któryś jest w niebiesiech"?
Dlatego, byśmy do Bożego Majestatu nie odnosili ziemskich
wyobrażeń, zarazem jednak oczekiwali, że On w swej wszechmocy da nam
wszystko, co dla ciała i duszy niezbędne.
Pytanie 122: Jak brzmi pierwsza prośba Modlitwy Pańskiej?
"Święć się imię Twoje", to znaczy: Boże pozwól się naprawdę
poznać, pozwól się czcić, wielbić i wysławiać we wszystkich Twych
dziełach, z których promienieje Twoja wszechmoc, mądrość, dobroć,
sprawiedliwość, miłosierdzie i prawda. Daj nam również tak pokierować
życiem - myślami, słowami i czynami - aby z naszego powodu nigdy nie
bluźniono Twojemu imieniu, lecz czczono je i wielbiono.
Pytanie 123: Jak brzmi druga prośba?
"Przyjdź Królestwo Twoje", to znaczy: rządź nami przez Słowa i
Ducha, abyśmy w coraz większym stopniu stawali się podatni na Twe
działanie. Chroń i rozkrzewiaj Kościół Twój. Zniszcz dzieła diabelskie
i wszystkie moce, które powstają przeciw Twemu świętemu Słowu, aż
wypełni się Twoje Królestwo, w którym Ty będziesz wszystkim we
wszystkim.
Pytanie 124: Jak brzmi trzecia prośba?
"Bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi", to znaczy: spraw,
abyśmy, podobnie jak cała ludzkość, wyrzekli się własnej woli i bez
sprzeciwu wykonywali Twoją, bo tylko ona jest dobra - aby w ten sposób
każdy spełniał swe obowiązki i powołanie tak chętnie i wiernie, jak
czynią to aniołowie w niebiesiach.
Pytanie 125: Jak brzmi czwarta prośba?
"Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj", to znaczy: zechciej
nas zaopatrywać we wszystko, co konieczne do życia, abyśmy dzięki temu
poznali, że jedynym źródłem wszelkiego dobra Ty jesteś i że bez Twego
błogosławieństwa nasze starania, nasza praca, a nawet Twoje dary nie
będą służyły naszemu dobru. Tak więc chodzi o to, abyśmy nie pokładali
ufności w żadnym stworzeniu, lecz jedynie w Tobie.
Pytanie 126: Jak brzmi piąta prośba?
"Odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom",
to znaczy: zechciej nam, biednym grzesznikom, nie pamiętać ze względu
na krew Jezusa Chrystusa naszych win i zła, do którego bezustannie
lgniemy. A my, odnajdując w sobie świadectwo Twojej łaski, ze
wszystkich sił postanawiamy całym sercem przebaczać drugiemu
człowiekowi (bliźniemu).
Pytanie 127: Jak brzmi szósta prośba?
"Nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego", to znaczy:
bez Ciebie jesteśmy tak słabi, że nie ostalibyśmy się ani chwili, co
więcej - nasi śmiertelni wrogowie: diabeł, świat i własne nasze ciało
bezustannie na nas czyhają. Dlatego Ty zechciej chronić nas i wzmacniać
mocą Ducha Świętego, abyśmy mogli skutecznie im się opierać aż do
pełnego zwycięstwa i nie ulec w tej duchowej walce.
Pytanie 128: Jak kończy się ta modlitwa?
"Albowiem Twoje jest Królestwo, moc i chwała na wieki wieków", to
znaczy: prosimy Cię o wszystko, gdyż Ty, będąc Królem naszym i
Wszechmocnym, chcesz i możesz dać nam to wszystko, co jest dobrem.
Prosimy Cię o to, abyśmy nie byli wielbieni, ale Twoje święte imię na
wieki.
Pytanie 129: Co oznacza słowo "AMEN"?
"Amen" znaczy: "to jest prawda", "to stanie się na pewno",
albowiem modlitwa moja zostanie wysłuchana w stopniu o wiele większym,
niż ja sam mógłbym w swoim sercu pragnąć.
|
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|