|
Atanazjańskie Wyznanie Wiary
(Athanasianum/Quicumque)
Atanazjańskie
Wyznanie Wiary powstało w V wieku. Wśród jego autorów wymienia się Atanazego (295-373) i Ambrożego (340-397).
Ktokolwiek chce
być zbawiony, musi przede wszystkim wyznawać chrześcijańską
wiarę, której jeśliby kto nie zachował całej i
nienaruszonej, bez wątpienia zginie na wieczność.
Wiara zaś
chrześcijańska polega na tym, abyśmy czcili jednego Boga w Trójcy,
a Trójcę w jedności, nie mieszając Osób ani nie
rozdzielając istoty; inna jest bowiem Osoba Ojca, inna Syna, inna
Ducha Świętego, lecz Ojca i Syna, i Ducha Świętego jedno jest
Bóstwo, równa chwała, współwieczny majestat.
Jaki Ojciec, taki
Syn, taki Duch Święty: nie stworzony Ojciec, nie stworzony Syn, nie
stworzony Duch Święty; wiekuisty Ojciec, wiekuisty Syn, wiekuisty
Duch Święty: a jednak nie trzej wiekuiści, lecz jeden wiekuisty,
jak nie trzej nie stworzeni ani trzej niezmierzeni, lecz jeden nie
stworzony i jeden niezmierzony.
Podobnie
wszechmocny jest Ojciec, wszechmocny Syn, wszechmocny i Duch Święty:
a jednak nie trzej wszechmocni, lecz jeden wszechmocny. Podobnie
Bogiem jest Ojciec, Bogiem Syn, Bogiem Duch Święty: a jednak nie
trzej bogowie, lecz jeden jest Bóg. Tak też Panem jest
Ojciec, Panem Syn, Panem i Duch Święty: a jednak nie trzej panowie,
lecz jeden jest Pan. Ponieważ jak każdą z osób osobno
Bogiem i Panem prawda chrześcijańska wyznawać nam każe, tak
chrześcijańska religia zabrania nam mówić o trzech bogach
lub trzech panach.
Ojciec przez
nikogo nie został uczyniony ani stworzony, ani zrodzony. Duch Święty
pochodzi od Ojca i Syna, nie jest ani uczyniony, ani stworzony, ani
zrodzony, lecz pochodzący. Jeden więc jest Ojciec, a nie trzej
ojcowie; jeden jest Syn, a nie trzej Synowie; jeden Duch Święty, a
nie trzej duchowie święci. I nic w tej Trójcy nie jest
wcześniejsze ani późniejsze, nic większe lub mniejsze, lecz
trzy osoby w całości są sobie współwieczne i zupełnie
równe, tak iż we wszystkim – jak już wyżej wypowiedziano
– trzeba czcić i jedność w Trójcy, i Trójcę w
jedności. Kto zatem chce być zbawiony, niech takie o Trójcy
ma przekonanie.
Lecz konieczne
jest dla wiecznego zbawienia, by także wierzyć należycie we
Wcielenie Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wiara chrześcijańska
polega na tym, aby wierzyć i wyznawać, że Pan nasz Jezus Chrystus,
Syn Boży, jest Bogiem i człowiekiem. Jest Bogiem jako zrodzony z
istoty Ojca przed wiekami i jest człowiekiem jako zrodzony z istoty
matki w czasie. Prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, złożony
z rozumnej duszy i ludzkiego ciała, równy Ojcu według
Bóstwa, mniejszy od Ojca według człowieczeństwa. A choć
jest i Bogiem, i człowiekiem, to jednak Chrystus nie jest dwiema
osobami, lecz jedną – jedną zaś osobą jest nie przez przemianę
Bóstwa w naturę cielesną, ale przez przyjęcie
człowieczeństwa przez Boga; jeden najzupełniej nie przez
zmieszanie się natur, ale przez jedność osoby. Albowiem jak
rozumna dusza i ciało jednym są człowiekiem, tak Bóg i
człowiek jednym są Chrystusem. Poniósł On mękę dla
naszego zbawienia, zstąpił do otchłani, trzeciego dnia
zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca
wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Na
jego przyjście wszyscy ludzie mają powstać w swoich ciałach i
zdadzą sprawę z własnych uczynków: ci, którzy dobro
czynili, przejdą do życia wiecznego, ci zaś, którzy zło
czynili, do ognia wiecznego.
Taka jest wiara
chrześcijańska. Jeśli ktoś nie będzie jej należycie i stanowczo
wyznawał, nie może być zbawiony.
|